BR 94.5-17 | Spoor 1 - Art.nr. 55943

Tenderlocomotief BR 94.5-17

Krachtig en chic
55943 – Tenderlocomotief BR 94.5-17 Voorbeeld: Tender-stoomlocomotief BR 94.5-17 van de Deutsche Bundesbahn (DB). Bedrijfsnummer 94 1232, Bw Mannheim. De DB telde in 1950 nog 679 locomotieven van de BR 94.5-17 (Pruis. T 16.1) bij hun eigendom. Decennia lang bleven de 94-toestellen voor alles op grote rangeerstations onmisbaar, en zo kregen vele machine zelfs een rangeerradio-uitrusting. Pas midden de jaren '60 kwam er een geschikte vervanger, maar de laatste 94-machines hielde zelfs tot eind 1974 stand. Het modelvoorbeeld 94 1232 was lange tijd eigendom van Bw Mannheim en reed er vaak over de grote installaties van het rangeerstation.

Voorbeeld: Tender-stoomlocomotief BR 94.5-17 van de Deutsche Bundesbahn (DB). Bedrijfsnummer 94 1232, Bw Mannheim.

) c e § h H k V W 3 Y
Tenderlocomotief BR 94.5-17
Tenderlocomotief BR 94.5-17

De belangrijkste gegevens

Art.nr. 55943
Spoor / Schaalgrootte 1 /
Tijdperk III
Type Stoomlocomotieven
Beknopt overzicht Copy link
Vanaf fabriek uitverkocht.
Now available in stores
Dealer zoeken

Highlights

  • Volledig nieuw ontwikkeld.
  • Uiterst gedetailleerde, volledig metalen constructie. Onderstel, opbouw, ketel, enz. van persgietzink.
  • Rookgenerator met wielsynchrone stoomuitstoot, variabele cilinderstoom.
  • Lastgestuurd, wielsynchroon rijgeluid.
  • Rookkastdeur, zandkist en domdeksel kunnen open, met veel originele details.
  • Frontverlichting met bij het tijdperk passende lichtkleuren en warmwitte LED's.
  • Meerkleurig flikkerend licht in de vuurkist.
  • Onderstelverlichting.
  • Cabineverlichting.
  • mfx-decoder voor gebruik met wisselstroom, gelijkstroom, Märklin Digital en DCC.
  • Aansturingsomschakeling met servomotor.
  • Telex-koppeling voor en achter.
  • Product

    Model: Nieuwe constructie, onderstel, locomotiefopbouw met ketel en sleeptender van persgietzink. Overige gemonteerde delen grotendeels van metaal. Uiterst gedetailleerd model met veel gemonteerde details en voorbeeldgetrouwe gedetailleerde machinistencabine.
    Machinistencabine met ventilatoropbouw, geklinknagelde waterreservoirs, met gladde, wit gemaakte kolenkastopbouw. Rookkastdeur zonder centrale sluiting die open kan, met imitatie van de inrichting. Beweegbaar zandkistdeksel, waterreservoirdeksel, beweegbare cabinedeuren, veerbuffers, driepuntsfrontsein, onder met DRB-lampen voor elektrische verlichting boven met reflecterende glazen DB-lamp en nog veel meer. Met digitale mfx-decoder, geregelde hoogvermogenaandrijving en geluidsgenerator met wielsynchroon rijgeluid en uitgebreide geluidsfuncties. Geschikt voor wisselstroom, gelijkstroom, Märklin Digital en DCC. Alle aandrijfassen aangedreven. Ingebouwde rookgenerator met wielsynchrone stoomuitstoot, variabele cilinderstoom en stoomfluit. Driepuntsfrontsein met bij het tijdperk passende lichtkleuren, wisselend met de rijrichting. Frontverlichting conventioneel in bedrijf, digitaal schakelbaar. Verlichting met onderhoudsvrije warmwitte LED's. Met veerbuffers, cabine- en vuurkistverlichting resp. motorverlichting. Locmodel voor met schroefkoppeling, voor en achter met nieuw geconstrueerde en op afstand te bedienen Telex-koppeling, elk met schroefkoppeling verwisselbaar. Aansturingsomschakeling (vooruit, achteruit en continugebruik) met servomotor.
    Bij het model wordt een uitrustingsset geleverd met schroefkoppelingen, stoomolie, alsmede een machinist- en een stokerfiguur. Kleinst berijdbare boogradius 1.020 mm. Lengte over de buffers 39,5 cm.

  • Productinfo

    - Reclame- en speciale producten - Folder nieuwe modellen 2016
  • Grootbedrijf

    In 1904 begon de befaamde Pruisische locomotiefafdelingschef Robert Garbe met de ontwikkeling van een vijfvoudig gekoppelde tenderlocomotief. Het loopwerk en de aandrijving van deze locomotief moesten volgens het principe van Gölsdorf worden gebouwd om een beter bochtengedrag te realiseren. Hierbij werden het eerste, derde en vijfde koppelingswielstel met speling aan de zijkant gelagerd en geschiedde de aandrijving op het vierde koppelingswielstel. Al in 1905 leverde de Berliner Maschinenbau AG (BMAG, voorheen Schwartzkopff) twee prototypes volgens dit principe. Kort daarna werden andere machines in de nieuwe serie T 16 in bedrijf genomen. Gezien de niet volledig bevredigende loopeigenschappen volgde vanaf bouwjaar 1910 de verplaatsing van de aandrijving van het vierde naar het nu vastgelagerde derde koppelingswielstel. In 1913 werden grondige wijzigingen doorgevoerd, met de integratie van een vierlijnige oververhitter, een aansturing met Kuhn-slof in plaats van een aansturing met hangijzer, en de uitrusting met een verdampingsvoorverwarmer, die daarna in de lengte op en later naast de cilindrische stoomketel werd aangebracht. Met deze "versterkte" T 16 was de overgang naar de T 16.1 een feit. De aanschaf van deze T 16.1 ging door tot in 1924, dit betekent nog ver tot in de tijd van de DRG. In totaal werden 1.236 machines voor Pruisen en de DRG gebouwd, waarbij vanaf 1921 naast BMAG ook Hanomag, Henschel en Linke-Hofmann aan bod kwamen. Grafenstaden leverde in 1915 nog zes andere T 16.1 voor Elzas-Lotharingen. Reparaties na het einde van de Eerste Wereldoorlog decimeerden het bestand, en zo kon de DRG de nog beschikbare T 16.1 in 94 502-1380 en 94 1501-1740 herwerken. De T 16.1 waren niet alleen maar krachtige machines voor de rangeer- en goederentreindienst. Voor het werk op steile trajecten rustte de DRG vanaf de jaren 1920 een aantal T 16.1 uit met een Riggenbach-tegendrukrem. Ze werden dan deels in Thüringen, deels in West- en Zuid-Duitsland ingezet en losten daar de tandwielbanen met hun tandwiellocomotieven af. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog vonden vele machines in Polen, Oostenrijk, Joegoslavië, Hongarije, Tsjecho-Slowakije en de USSR een nieuwe thuis. Het merendeel van de 94-toestellen bleef echter in de westelijke regio's. Na de buitenbedrijfstelling van machines die oorlogsschade hadden opgelopen, bezat de DB in 1950 nog 679 T 16.1 machines, terwijl de DR na het einde van de oorlog nog 249 van deze locomotieven telde. Bij de Duitse spoorwegen bleven de 94-toestellen nog decennia lang voor alles op grote rangeerstations onmisbaar, en zo kregen vele machine zelfs een rangeerradio-uitrusting. Bij de DB kregen 140 locomotieven in 1968 nog de EDV-specifieke seriecode 094. Het is pas met de geforceerde levering van de zware rangeerdiesellocomotieven van de serie 290/291 dat de laatste 5-askoppelingen konden worden verdrongen. In december 1974 moesten de laatste T 16.1 de dienst verlaten. De T 16.1 van de DR bleven slechts iets langer dan die bij de DB ingezet. De laatste exemplaren werden in 1975 buiten bedrijf gesteld. Minstens twaalf T 16.1-machines ontkwamen aan de snijbrander. De beste kans op een verdere bedrijfsklare instandhouding hebben de 94 1292 bij de Rennsteigbahn en de 94 1538, die lange tijd als gedenkteken in Gönnern te zien was.

  • Digitale functies

    Control Unit Mobile Station Mobile Station 2 Central Station 1/2 Central Station 3/2*
    Mobile Station 2**
    Frontsein
    Rookgarnituur
    Rijgeluid stoomloc
    Locfluit
    Cabineverlichting
    Telex-Koppeling voor
    Drijfwerkverlichting
    Telex-koppeling achter
    Directe regeling
    Piepen van remmen uit
    Kolen scheppen
    Bel
    Waterpomp
    Generatorgeluid
    Injecteur
    Stoom afblazen

    * New features of the Central Station 2 (Part No. 60213, 60214 or 60215) with the software update 4.2

    **Neue Möglichkeiten und Ausstattungsmerkmale der Mobile Station 2 (Art.-Nr. 60657/66955) mit dem Software Update 3.55

    Weitere Märklin Erklärvideos finden Sie in unserem YouTube Channel

Waarschuwing

Let op: Niet voor kinderen onder de 15 jaar